Blaasontsteking bij de kat

KLACHTEN

Een blaasontsteking (cystitis) kan verschillende klachten veroorzaken:

  • Abnormaal plasgedrag:

Meestal gaat een kat met een blaasontsteking vaker kleine beetjes plassen. Soms plast de kat ook buiten de kattenbak. Ook kan pijn bij het plassen optreden, dit kan zich uiten door miauwen of persen bij het plassen. In het ergste geval kan uw kat helemaal niet meer plassen, dit laatste is altijd een spoedgeval!

  • Abnormale urine:

De urine kan roodgekleurd zijn doordat er bloed in de urine zit.

  • Abnormaal gedrag:

De kat kan opvallend onrustig en klagerig zijn en gaat telkens naar de kattenbak. Ook kan het opvallen dat de kat veel onder zijn staart zit te likken. Soms kan veel pijn in de blaasstreek optreden, hetgeen zich kan uiten in miauwen of agressief gedrag bijvoorbeeld bij het oppakken van de kat. Als de urinebuis van een kat verstopt zit kan er helemaal geen urine meer door. De afvalproducten uit de urine zullen dan in het bloed terecht komen, waardoor uw kat niet meer wil eten en gaat braken. Ook kan onherstelbare schade aan de nieren ontstaan. Uiteindelijk zal de kat uitermate sloom worden en zelfs in coma raken. Een verstopping van de plasbuis moet dan ook zo snel mogelijk worden opgeheven! Poezen hebben een wijdere en kortere plasbuis dan katers waardoor een verstopping bij poezen zelden zal voorkomen.

 

OORZAAK

In grote lijnen zijn er drie oorzaken aan te wijzen voor blaasontsteking bij de kat:

  • Blaasgruis/blaasstenen: Ongeveer 30-40% van de blaasontstekingen bij katten wordt veroorzaakt door blaasgruis. Struviet-kristallen zijn de meest voorkomende kristallen bij de kat. Struviet is een stof die is samengesteld uit magnesium, fosfor en ammonium. Struvietkristallen ontstaan als de urine hoge gehaltes bevat aan magnesium en fosfor en als de urine een lage zuurgraad (= hoge pH) heeft.
  • Bacteriën: Bij slechts 1-2% van de katten wordt de blaasontsteking veroorzaakt door een infectie met bacteriën. Het geven van antibiotica is dus lang niet altijd zinvol bij een blaasontsteking. Bij de verdenking op een bacteriële blaasontsteking dient urine van de kat gekweekt te worden om te bepalen welke bacteriën in de blaas aanwezig zijn en voor welk antibioticum zij gevoelig zijn.
  • Idiopathische cystitis: Bij 60-70% van de katten met blaasontsteking is de oorzaak niet precies te achterhalen. Deze vorm van blaasontsteking zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak wordt "idiopathische cystitis" genoemd. Verondersteld wordt dat stress een grote rol speelt. Daarnaast komt deze vorm van blaasontsteking vaker voor bij binnenkatten, bij katten met overgewicht en bij katten die voornamelijk droogvoer (brokken) eten.

 

DIAGNOSE

De diagnose blaasontsteking wordt gesteld door middel van onderzoek van de urine. Voordat u naar de dierenarts gaat kunt u proberen om thuis alvast wat urine op te vangen. Meestal lukt dit door het kattengrit uit de kattenbak te halen en in plaats daarvan zogeheten Katkor korrels (verkrijgbaar bij Dierenkliniek Rijen) als kattenbakvulling te gebruiken. Was de kattenbak van tevoren niet met zeep, aangezien zeepresten de zuurgraad van de urine kunnen beïnvloeden. Mocht het niet lukken om op deze manier urine op te vangen dan kan de dierenarts, mits de blaas gevuld is, urine uit de blaas halen door een punctie. De urine wordt gecontroleerd op de aanwezigheid van bloed, ontstekingscellen en kristallen en de zuurgraad wordt gemeten. Afhankelijk van de klachten wordt een urine-kweek ingezet of worden röntgenfoto's gemaakt om te controleren op de aanwezigheid van stenen in de blaas en urinewegen.  

 

BEHANDELING

Afhankelijk van de toestand van de kat en de uitslag van het onderzoek van de urine zal een behandeling gestart worden. Bij elke vorm van blaasontsteking is uw kat gebaat bij pijnstillers en het drinken van veel water om de blaas als het ware door te spoelen. Het opnemen van meer water kan bereikt worden door de kat enkel blikvoer te geven, liefst met nog extra water erdoorheen. Zorg bovendien altijd voor voldoende vers drinkwater.

Bij de aanwezigheid van blaasgruis dient daarnaast een aangepast dieet gegeven te worden om de aanwezige kristallen op te lossen en de vorming van nieuwe kristallen te voorkomen. Dit dieet dient levenslang gegeven te worden. Bij een bacteriële blaasontsteking krijgt de kat een antibioticum-kuur. Bij een zogenaamde idiopathische cystitis is het niet altijd eenvoudig om een efficiënte behandeling te starten, aangezien de oorzaak vaak lastig te achterhalen is.

Stress-bestrijding (in de vorm van stress-verminderende feromonen zoals Feliway of in de vorm van tabletten zoals Clomicalm) kan een belangrijke rol spelen om een steeds terugkerende blaasontsteking te voorkomen. In een enkel geval blijven blaasproblemen bij katten terugkeren, ook al zijn alle mogelijk oorzaken onderzocht en  behandeld. Dit vormt zowel voor de kat, de eigenaar als de dierenarts een frustrerend en lastig probleem.

Dierenkliniek Rijen
Hoofdstraat 16
5121 JE Rijen
T 01 61 - 22 06 00